กลับมาดูทีวี

posted on 02 Dec 2009 12:37 by firstmolar  in Myself

เหอๆ

 

ตั้งแต่เค้าชอบดงบัง ชีวิตก็เปลี่ยนไปเยอะ

ทีวีไม่ดู เล่นแต่อินเทอร์เน็ต.......เปิดทีวีวันละแค่ 1 ชั่วโมง ตอนอาบน้ำตอนเช้า ดูจมูกมด จะได้ตื่นๆแค่นั้นเอง

 

แต่ตอนนี้ มีละครเรื่องนึง ที่ทำให้เค้า ย้อนกลับมาดูทีวีได้

 นั่นก็คือ เรื่องพรุ่งนี้ก็รักเธอ... ทางช่อง 5 เวลา2ทุ่มกว่าๆ วันจันทร์ ถึง พฤหัส

 

ที่กลับมาดูทีวี ก็สืบเนื่องมาจากพันทิป ที่มีกระทู้เรื่อง "ก้อง-พี" เต็มห้องเฉลิมไทย

ตอนแรกที่เห็นก็สงสัย......ก้อง-พี อะไรฟระ...????  มีคนมาโพสท์เต็มไปหมด

พอเข้าไปอ่านตาม และดูละครย้อนหลังเฉพาะคู่นี้ ...มันก็เกิดอาการ

แอร๊ยยยยยยยยยยย..........

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด..............

แว้กกกกกกกกกกกกก.....

จิกหมอน เขิลลลลลล........ 

 

จนตอนนี้ ต้องตามมาเปิดทีวีดู พร้อมกับเข้ากระทู้รายงานสดละครเป็นครั้งแรกในชีวิต

ตามมาดู เพื่อคู่นี้โดยเฉพาะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดด........

มันเริดมากก ชีวิตมีความสุข

ทำให้เดียวนี้ต้องรีบขับรถกลับจากฟิตเนส เพื่อมารอดูละครโดยเฉพาะ

และดูเฉพาะตอนที่ "ก้อง-พี" ออกเท่านั้น

(ส่วนเรื่องอื่นๆมันน้ำเน่าโครตๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ รับไม่ได้ ดูแล้วก็ด่าละครไปว่าโง่ๆๆๆๆ)

แต่พอคู่โปรดออกปุ๊บ....กรี้ดดดดดดดด จิกหมอน ตบเข่าฉาด จนพ่อต้องมาเคาะห้องนอนถามว่าเค้าเป็นไรรึป่าว 5 5  

 

มันเป็นความน่ารักกก ความหวานนนนน ความสุขที่เกินจะบรรยาย

เติมเต็มความสุข ให้กับชีวิตสาวโสด

ไม่มาก ไม่น้อย ไม่เปิดเผยจนน่าเกลียด

โอย....เห็นแล้วมันอิจฉาความหวาน หวานได้อีก

 

ฝ่ายเคะ น้องก้องแก้มป่องของเรา แสดงโดยฟลุค the star ก็แสนงอนได้น่ารักมากกกก

เราเห็นแล้วอยากเดินเข้าไปหยิกแก้ม โดนน้องก้องเหวี่ยงใส่บ้างไรบ้าง.....เค้ายอมเลย

 

ส่วนคุณพีฝ่ายเมะ...แสดงโดยโอ-อนุชิต กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

เพิ่งรู้ว่าพี่โอช่างเท่ สายตารุกพิฆาตมากกกกกกก

ถ้าเค้าโดนรุกด้วยสายตาแบบนี้ เค้าคงยอมเป็นแฟนตั้งแต่วันแรกเลย กร๊าก....กร๊ากกก

 

ใครเป็นสาววาย หรือไม่ใช่ก็ตาม อย่าลืมติดตามคู่นี้ให้ได้นะคร้าาาา

ลองเปิดใจดู แล้วคุณจะรู้ว่า ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม ไม่ว่าจะเกิดกับใคร เพศไหนก็ตาม(ยืมคำพูดพี่โอมาหน่อยน้า) 

RECOMMENDED!!!!!!!!!! 

 

 

 

ปวดใจ

posted on 01 Dec 2009 00:00 by firstmolar  in TVXQ

ช่วงนี้ ตัวเค้าเองก็มีความสุขดีตามประสา

ถึงจะหนาวกายบ้าง...เพราะเข้าฤดูหนาวแล้ว อากาศที่นี่เริ่มเย็นๆ

แต่ไม่ค่อยหนาวใจนะ....(ถึงจะไม่มีแฟน เหอๆ) คงเป็นเพราะมีความสุขกับตัวเอง พอใจที่มี หรือที่เป็นอยู่ตอนนี้ ชีวิตเราเลยไม่รู้สึกขาด ต้องไปไล่ตามไขว่คว้าหาใคร

ความจริง อายุเค้าเองก็ยังไม่แก่น้า....เพิ่งเลยเลขสองมาสองสามปีเอง...

แต่ทำไม....รู้สึกว่าตัวเองแก่ชะมัด แถมยังออกอาการปลงๆ เหมือนสาวแก่ยังไงไม่รู้

ความจริงพอปลงๆไปได้ ก็รู้สึกดีขึ้นเหมือนกันนะเนี่ย.... ชีวิตเราดูมีความสุขขึ้นเยอะ 555

 

แต่เรื่องหนึ่งที่ปลงไม่ไหวจริงๆ คือเรื่องของคนที่เค้ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะมารักดาราได้ขนาดนี้ แถมมาเป็นเอาตอนแก่ ( เพื่อนๆต่างงงงวย คงคิดว่าเค้าเรียนหนักจนต้องหาที่ระบายความเครียดด้วยการมาบ้าดารา)

นั่นก็คือเรื่องวงดงบังชินกินั่นเอง T___T

 โอยยยยยยยยยยย.....ปวดใจ ปวดตับไตไส้พุง

ทำไมเรื่องราวทุกอย่างมันถึงเป็นอย่างงี้

 

สาเหตุเกิดจาก เพิ่งจะมีเวลา ลืมตาอ้าปาก รอดตายจากการเรียนหนังสืออย่างหนักหน่วง 5 ปีที่ผ่านมา ที่ชีวิตแขวนบนเส้นด้ายของการเปอร์-ไม่เปอร์ ตลอดเวลา (ติดFตัวเดียว = ต้องเรียนซ้ำชั้นปีนั้นๆ โหดมากกกกกกก)

และคณะเค้า ใครที่ผ่านปี5ขึ้นมาอยู่ปี6 ถือว่าจบแล้ว ชิวววววววววว ที่สุดดดดดด ชีวิตเริด

พอตอนนี้  มาอยู่ปี6มันว่างมากกก มีเวลาออนไลน์ทั้งวัน เริ่มหาคลิปคนนั้นคนนี้มาดู ...แล้วไปเกิดติดใจมนต์สะกดเสียงของดงบังฯขึ้นมา

ตอนแรก เคยได้ยินชื่อวงมานาน แต่ก็คิดแค่ว่า ขายหน้าตาแหละว้าาา คงร้องงั้นๆ (ช่วงที่ดงบังเดบิวต์ ประมาณช่วงที่เค้าสอบเอนท์....นานชะมัด กร๊ากๆๆๆๆ)

แต่พอได้ดูYoutubeติดต่อกัน .....รู้ตัวอีกที ก็รักดงบังเข้าเต็มหัวใจแล้ว ซึ่งตอนน้ันเป็นช่วงเมษาที่ผ่านมานี่เอง

พอได้ข่าวว่าจะมีคอนฯ เค้าก็ตัดสินใจเลย ....ต้องดูให้ได้ ยังไงก็ต้องดูให้ได้ แม้ว่ายังฟังเพลงดงบังไม่หมดเลย ร้องฮึมฮัมตามได้บางเพลงเท่านั้น เพิ่งจำเสียงใครเป็นใครในเพลงได้ไม่นาน แถมยังเป็นป้าแก่ๆ ที่พอหาเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันบินมาดูคอนเป็นเพื่อน ทุกคนก็งง และไม่มีใครมาเลย แต่ยังไงเค้าก็ไฟต์ติ้งมาก ชั้นต้องดูให้ได้ และบินเดี่ยวมาคนเดียวเลย  (เหมือนมีลาง ว่าอาจไม่ได้ดูดงบังอีกต่อไป TT_TT)

หลังจากนั้นมา เค้าก็เป็นสาวกดงบังเข้าอย่างจัง ถอนตัวไม่ขึ้นมาจนถึงบัดนี้

ตอนแรก เมน ปาร์คยูชอน พ่อขนตางอน ติสแตกที่ร้าก

ไปๆมาๆ กลายเป็นลัทธิยุนแจซะงั้น (แอบโน้มเอียงไปทางแจเล็กน้อย... เพราะแจมันน่ารัก งุ้งงิ้ง ภายใต้การแสดงตัวว่าตรูโครตแมนของมัน-_-") 

แต่เฮ่ย....พอชอบได้ไม่นาน ไม่ถึงปีเลย....วงก็กลายมาเป็นแบบนี้ซะงั้น

ฮือออออ งืดดดดด ง้าดดดด........เค้ายังเสพไม่อิ่มเลย

เค้าอยากเสพดงบังมากกว่านี้  อยากเสพยุนแจ ยูซู โฮซู ทูยู โฮมิน โซลเมท โซลไฟท์เตอร์ มากกว่านี้

แต่ตอนนี้ไม่มีอารายให้เสพ.......นอกจากความปวดใจแล้วอ่ะ

ยิ่งพอย้อนไปดูคลิปเก่าๆ มันมีความสุขตอนดูมากกกก

แต่พอดูจบ ก็นั่งปวดใจแทน...........ทาาามมมมมมมมม มาาาาาาาาาายยยยยยยยยยย T________T 

 

เค้าก็พยายามปลงทุกวัน เรื่องดงบัง แต่ทำยังไงก็ปลงไม่ตกซะที

ยิ่งทุกวันนี้ สถานการณ์ตึงเครียด...แยกกันอยู่ ไม่ได้เจอกัน ไม่ได้คุยเล่นกันเหมือนแต่ก่อน

คิดสภาพว่าเป็นตัวเราเองกะเพื่อนสนิทที่รักกันมาก ผ่านเรื่องอะไรมาด้วยกันเยอะ...แต่สุดท้ายต้องมาจบแบบนี้

แค่คิด ก็ปวดม้ามแล้ววววววววว 

แล้วเค้าจิ้นด้วยว่า ลัทธิยุนแจของเรา (ถ้าใครไม่ชอบก็อ่านข้ามไปเลยเด้ออออ)

คนที่รักกัน กลับต้องแยกกันด้วยความจำเป็น

ทั้งๆที่เรารักกัน แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้ซะงั้น .....โอย....เจ็บแทนลูกๆ(ได้ข่าวว่าอายุเท่ากันกะยุนแจ แต่ขอเรียกด้วยความเอ็นดูเป็นลูกชาย ลูกสาวละกันน้าาา)

ตาของคิมแจจุง มันบอกอะไรได้หลายอย่าง ลูกสาวชั้นเก็บมันไม่มิดจริงๆ  คิดอารายก้เหวี่ยงมาทางสายตาและท่าทางเลย

ไม่ชอบหรือรมบ่จอย....ก็ไม่ยิ้ม

งอน....ก็หน้าบึ้ง ค้อนปะหลับปะเหลือก ไม่มีการเก็บอาการ ปั้นหน้ายิ้มรับแขกใดใด 

เห็นหน้าลูกสาว ก็รู้เลยว่าเธอไม่มีความสุข...........

ต่างจากลูกชายลิบลับ....ยุนโฮผู้อดทน เป็นเสาหลัก หน้าที่ต้องมาก่อนเสมอ พ่อนายกอ.บ.ต. ผู้นำครอบครัว

วันนี้เห็นรูปยุนโฮก็สงสาร ที่ไปร่วมงานพรีวิวหนังซัมติงอ่ะ ....หน้ามันยิ้มนะ แต่พอเผลอที่แคสแอบถ่ายมา ยุนก็ดูสีหน้าอิดโรย ปากยิ้ม แต่ตาอ่อนล้ามากเลย

 เค้าเห็นแล้วก็สงสารมากกกกกกกกกกก สงสารลัทธิเค้ามาเลย

เมื่อไหร่มันจะถึง The End ซะทีฟระ

จบก็จบไปเลย

ระเบิดก็ระเบิดไปเลย

เค้าเลย Step ของ​การ Keep Faith ไปแล้ว....ตอนนี้มาขั้นHope to the endละ T_______T

 

ในใจภาวนาทุกวัน ขอให้มันจบดีๆ

แต่ตอนนี้ยังไงก็ได้ ขอแค่ให้ทั้งห้าคน ยังรักกัน ไม่โกรธไม่เกลียดกัน เป็นเพื่อนกันต่อไปก็พอ

เค้าเสียดายความสัมพันธ์ที่ดี ที่ดงบังมีให้แก่กัน

ไม่อยากให้เกลียดกันไปจนตายยยยย

ขอให้เด็กๆมีความสุข และได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ก็พอ

ฮือออออออออออ.......... เศร้าว่ะ

 

ถือว่าเป็นเมฆหมอกหม่นๆ ในใจเรา ที่รอให้ฤดูหนาวผ่านไป ความสดใสก็จะกลับมาอีกครั้ง

หวังไว้อย่างั้นนะ

ปล. เรื่องดงบังมันเป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคลนะ ใครอ่านก็โปรดใช้วิจารณญาณเองเด้อ

ใครที่เห็นต่าง หรืออยากแลกเปลี่ยนอะไรกับป้าแก่คนนี้ก็เมนต์ได้เลนนะคะ

[^~^] 


edit @ 1 Dec 2009 01:21:27 by lookva

edit @ 1 Dec 2009 01:24:33 by lookva

Byenior ปีสุดท้าย

posted on 29 Nov 2009 09:58 by firstmolar  in Myself

เมื่อวานเป็นวันที่เหนื่อยมากกก

เหนื่อยกับการเตรียมตัวไปงาน byenior ปีสุดท้าย ซึ่งก็หมายความว่า........ เราเป็นปี 6 ที่น้องจะมาbye เรา

ดังนั้นปีนี้เราต้องสวยนิดนึงส์ หรือ อย่างน้อย ก็แต่งให้ดูดี ไม่น่าเกลียด เพราะรูปงานนี้เราไม่มีโอกาสแก้ตัวแล้ว

เมื่อวานเลยออกไปทำผมที่ร้านนุชตั้งแต่เที่ยง เป็นร้านเจ้าประจำของแม่ เพราะเคยคุยกันไว้ ว่าอยากเกล้าผมแบบกล้วย  พอไปถึง เราก็นั่งรอนานมากกกก ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้กิน  

แต่ พอเกล้าเสร็จแล้ว....... โอ้ววววววววว ทรงนางสาวไทยรับมงกุฎ ทรงธิดาหอมกระเทียมประจำอำเภอ ทรงนางงามอ.บ.ต.มว๊ากกกกกกกก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ไม่ประทับใจอย่างแรง เอาไงดีฟระ.....  สุดท้ายก็ยอมๆเพราะมันถึงเวลานัดแต่งหน้าที่NARS ไว้บ่ายสาม

ไปถึงNARS ที่โรบินสัน ก็ต้องนั่งรออีกนิดหน่อย แต่ก็ประทับใจการแต่งหน้าของพี่จีด้ามาก (ตอนแรกเรียกเค้าว่าทิด้าอีก 555) เค้าบอกให้เชื่อใจเค้า เพราะพี่เค้าเคยแต่งหน้าในสตูฯถ่ายรูปมาก่อน  เราก็โอเคค่ะ เชื่อคุณพี่

แถมพี่เค้ายังดีมากกก เนื่องจากเห็นว่าเรามาด้วยทรงธิดาหอม เค้าก็เลยแนะนำร้านพี่อุ๋ย ให้ช่วยแก้ทรงอุ(กา)บาทว์นี้ให้เราอีก พี่เค้าโทร.ไปนัดพี่อุ๋ยให้ เขียนแผนที่ร้านให้เสร็จสรรพ แล้วยังแถมlip gloss NARSแท่งเล็กๆให้เราอีก .....เริ่ดค่ะ คุ้มค่า 500 บาทมากค่าาา

แต่งหน้าเสร็จก็ อุแม่เจ้า!!!!มันสี่โมงครึ่งแล้ว  คุณแม่ก็รีบบึ่งจากโรบินสันไปหน้าราชภัฏด้วยความเร็ว 20 km/h รถมันจะติดไปไหนเนี่ย!!! ใครๆก็อยากมาเที่ยวดูหลินปิงงั้นเหรอ..บ่นๆๆๆๆ...... ไปถึงร้านพี่อุ๋ยตอนเกือบ5โมง

เข้าไปร้านพี่อุ๋ยก็ตกใจมาก มีนางงามเชียงใหม่ และ ธิดาอะไรก็ไม่รู้นั่งอยู่ในร้านแต่งตัวกัน มีสายสะพายและมงกุฎครบเซ็ท ตอนแรกนึกว่าเรามาผิดร้าน ถามไปถามมาปรากฎว่าร้านพี่อุ๋ยก็เป็นคล้ายๆโมเดลลิ่ง ส่งนางงาม นายแบบเข้าประกวด แล้ววันนี้นางงามมีงานที่700ปี ไปโชว์ตัว กับน้องผู้ชายหล่อๆสามคนแต่งตัวกันอยู่ ไม่รู้ไปงานอะไร

ตอนนั่งทำผม  เก้าอี้ข้างๆเป็นหนุ่มหล่อ นั่งถอดเสื้อนั่งเพ้นท์หน้าอกกับแขนเป็นรูปดอกไม้ หน้าตาประมาณ โฬม พัชฏะ เลย 555 ตอนแรกน้องหล่อก็บ่นงุ้งงิ้งๆ เรียกให้พี่หล่อโครตๆอีกคนมาช่วยวาดดอกไม้บนตัวหน่อย ไอ้พี่หล่อโครตๆก็เดินมาช่วยน้องวาดงั้นงี้ ไอ้เราคนนั่งทำผมข้างๆก็แอบมองยิ้มๆ วิญญาณสาววายเข้าสิง น่ารักดีจัง พี่น้องช่วยกัน

พอนางงามไป ปรากฎว่ามีพี่หล่อโครตๆนั้นไปกับนางงามด้วย เหลือน้องหล่องุ้งงิ้ง กับน้องหล่อบึกที่พี่อุ๋ยแต่งหน้าอยู่  ไอ้คุณน้องหล่องุ้งงุิ้ง ก็เดินมาอวดโฉมตรงกระจกที่เรานั่งทำผมอยู่ โชว์ตัว มาถามความเห็น เปลี่ยนเสื้อผ้าตรงที่เรานั่ง เฮ้ย....น้องช่วยไปในที่ลับตาคนหน่อยสิคะ ถึงจะใส่บอกเซอร์ แต่ชั้นก็เห็นชัดนะ สีขาวขนาดนั้น อุ้ย...^__^" เขินๆ ยิ่งช่วงหลังๆ พอเราหันไปยิ้มให้ คุยเล่นกะน้อง น้องก็มาเลยครับ มาเล่นผมตรู... ตอนที่จะเซ็ทด้านหน้า คุณน้องเต้(แอบรู้ชื่อละ55) ก็เดินมาจับ บิดๆ บอกว่าเอาเราเป็นทรงเพชราซะงั้น น้องคะ..พี่ไปงานบายเนียร์ค่ะ ไม่ได้ไปเล่นหนังคู่กับมิตร ชัยบัญชา 555

สุดท้าย ผมเราก็เสร็จ คุณหญิงแม่ประทับใจมากกกกกกกกก บอกว่าถ้าเรารับปริญญา หรือ แต่งงานก็จะมาใช้บริการที่นี่อีก พี่อุ๋ยเก่งมาก แก้ผมเราภายในเวลา1ชั่วโมงเท่านั้น   จากร้านทำผมก็ขับรถกลับบ้านมาแต่งตัว อุ้ยกรี๊ดด 6 โมง.... ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลย เปลี่ยนชุดแต่งองค์เสร็จก็รีบบึ่งไปโรงแรมทันที

งานปีนี้เป็น concept งานprom เดินควงน้องเข้างาน จัดที่ Holiday Inn ( Sheraton เก่า)  ทุกคนปีนี้แต่งตัวเริด ตามสถานที่ๆหรูขึ้น งานดี อาหารดี การแสดงดีมาก ประทับใจๆ ยิ่งพอเป็นปี6 นี่ยิ่งสบาย ไม่ต้องเตรียมอะไรเลย ไม่เหนื่อย แต่น้องๆที่เตรียมการแสดงคงเหนื่อยมาก เพราะเรียนคณะเราก็หนักพอละ  -_-"  เราก็รู้สึกดี ที่น้องเค้าตั้งใจจัดงานเพื่อรุ่นเรา อาจารย์ก็มากันเยอะคับคั่ง ดีใจจริงๆ

ปิดท้ายด้วยการถ่ายรูป งานนี้ปีหกทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด 5555 เราได้ตระเวนถ่ายกับเด็กๆที่น่ารัก (เขินๆว่ะ) ทั้งน้องภูมิ น้องโอ น้องเบิ้ล ซิง(กับท่าขอความรัก กรี๊ดดดดด ซิงน่ารัก พี่ขอบคุณมาก) และถ่ายกับน้องในสายรหัสที่น่ารัก รู้สึกว่าโชคดีมากๆๆๆๆที่ได้เจอสายน่ารักอย่างงี้ และสุดท้ายได้ถ่ายรูปกับเพื่อนๆปี6เกือบทุกคน ไอซ์ชัย แก็งค์มะขาม พร กี้ ฯลฯ ครบละ มีความสุข Happy สุดๆ

ที่ขาดไม่ได้คือคนเบื้องหลัง ขอบคุณคุณหญิงแม่มากๆๆๆๆ ที่วันนี้ลงทุนขับรถไปรับ-ไปส่งร้านทำผม ห้าง ร้านทำผม(อีกที) บ้าน  และช่วยหาชุด ช่วยแต่งตัว ช่วยลงทุนไม่อั้น  หมดไปหลายพันอยู่นะเนี่ย ขอบคุณค่ะ  ขอบคุณพ่อที่ไปรับไปส่งที่โรงแรม มารอตั้งแต่สี่ทุ่ม แต่กว่าเราจะกลับก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว ขอบคุณน้องอัพและพี่เต็ม ที่ช่วยเป็นตากล้องให้หลายๆรูป โดยเฉพาะรูปเด็กๆ >_<" เขินๆ 555  ขอบคุณทุกคนจริงๆฮับ

edit @ 29 Nov 2009 11:00:35 by lookva

แนะนำตัวเองหน่อย....

posted on 26 Nov 2009 11:58 by firstmolar  in Myself

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคน

เราชื่อลูกหว้านะคะ ตอนนี้ เรียนอยู่ปีสุดท้ายของคณะ....ที่เรียนกัน 6 ปีค่ะ 

มหาวิทยาลัย....ที่มีสีประจำมหาวิทยาลัยคือสีม่วง  ( ลองเดาดูนะ  ว่าคณะอะไรและมหาวิทยาลัยอะไรเอ่ย?? )

 สาเหตุ หรือ แรงจูงใจที่ทำให้ลูกหว้ามาเขียนบันทึกที่นี่ ก็เพราะว่าปกติ ก็ชอบเขียนไดอารี่ส่วนตัวอยู่แล้ว  แต่พอได้ท่องโลกอินเทอร์เนตมากขึ้น และได้มีโอกาสเข้ามาอ่านบล๊อคที่นี่บ่อยๆ ก็เริ่มสนใจอยากเขียนเล่าระบายความรู้สึก ความคิดเห็นของตัวเอง ให้คนอื่นรับรู้บ้าง  รวมทั้งอยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับเพื่อนๆในสังคมออนไลน์บ้างค่ะ

เรื่องความสนใจของลูกหว้า ก็มีอยู่หลายเรื่องนะคะ ทั้งเรื่องที่มีสาระ และไม่มีสาระ

 ........แต่ส่วนใหญ่......น่าจะเป็นเรื่องที่ไม่มีสาระมากกว่าค่ะ ^___^

เอาเป็นว่า ถ้าหากใครผ่านเข้ามา มีประเด็นอะไรอยากบ่นอยากระบาย ก็เข้ามาชวนคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้เลยนะคะ ลูกหว้ายินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ทุกคนค่ะ